19 Νοεμβρίου, 2007

Πώς από δω;

Εκτός σχεδίου περιγράφεται το σχήμα
σύνολης της ύπαρξης
κι ας παραμυθιάζομαι πως με κανόνα
και ρυθμό θα βρω το μέτρο.
Εκτός σχεδίου μυριοστή φορά που βρίσκω
ανθούς, βλαστούς, φωνές και ρίζες
αναριθμητικής και αριθμητικής όντα επώνυμα
που με κοιτούν περίεργα και λένε:
Πώς από δω;

8 σχόλια:

Antonios Liolios είπε...

Εξαιρετικό Μάκη, εξαιρετικό...


"Τι θες εσύ εδώ;"

Μάκη για σένα είναι εύκολα τα πράγματα, είσαι ποιητής

Θωμάς Λιόλιος είπε...

Κρατήσου. Δεν με βοηθάει η επικόλληση ιδιοτήτων να απαντήσω στο ερώτημα: "πώς από δω;".

Antonios Liolios είπε...

Και τι σε βοηθάει;

Θωμάς Λιόλιος είπε...

Να ξεφορτωθώ όσες περισσότερες ιδιότητες μπορώ.

Aphrodite είπε...

Εμένα πάλι που με βοηθάει να φορτώνομαι όσες περισσότερες ιδιότητες μπόρώ, μήπως κάποια έχει κλειδιά που ανοίγουν καλύτερα την πόρτα?

Γιατί καλός ο λοστός, αλλά καλό και το κλειδί της μάνας του, καλό και το γαλλικό κλειδί, μην σου πω κι ένας κλειδαράς ολόκληρος...

Κι αν κατάλαβες τίποτα, να μου γράψεις!
:)))))))

Πολλά φιλιά από την ηλιόλουστη (τη μέρα, διότι τώρα νύχτα μαύρη!) αλλά και παγωμένη Αθήνα!

(το κειμενάκι άπαιχτο!)

ΧΧΧΧ

Θωμάς Λιόλιος είπε...

α!!! Καλώς την. Τι ωραία καλημέρα ήταν αυτή; Κι ας είναι η ομίχλη έξω σαν γιαούρτι.
Για ιδιότητες, κλειδιά και κλειδαράδες τι να πω... μια κουβέντα είπαμε και μεις, δεν το εννοούμε κι εντελώς. (Η προσέγγιση εμπεριέχει πονηριά διότι δεν θέλω π.χ. να χάσω την ιδιότητά σου "χιούμορ" η την ιδιότητά σου "κολυμπάω στις λέξεις σαν ψάρι στο νέρο" ή και την ιδιότητά σου "όμορφη γυναίκα" (έτσι σε φαντάζομαι). Επί πλέον το να απεκδύομαι ιδιότητες και ρόλους είναι το δικό μου μονοπάτι (όχι απαραίτητα και το καλύτερο για τους άλλους). Με παρέσυρες...

Έϊ, σου είπα ότι χάρηκα πολύ που ξεκίνησα τη μέρα μου μ'αυτήν την επικοινωνία;
Έ λοιπόν είμαι πολύ χαρούμενος.

Φιλιά.

Aphrodite είπε...

Πωπωωωωπωωωωωω περιποίηση εσείς οι Βόρειοι τέλος πάντων!

Πάντως για "χιούμορ", δεν είναι ιδιότητά μου, αλλά η επιείκεια των άλλων, σου λένε "άστο το κορίτσι στην τρέλλα του τώρα, μην το πικράνουμε και κάνει ρυτίδες!"
:ΡΡΡ

Για το "κολυμπάω", πίστεψέ με, δεν κολυμπάω ούτε σε μπανιέρα, φοράω πάντοτε μπρατσάκια ακόμη και με υποψία νερού - αδιάβροχη εντελώς! Οι λέξεις πιαδάκι μου απλώς παραμερίζουν όταν με βλέπουν και πέφτω ανάμεσα, αυτό είναι όλο!
:ΡΡΡ

Και για τα άλλα, μάλλον παραδοκίμασες σπιτικό λικέρ, ε?
;)))

Αιντε, πάμε στο επόμενο να ξαναπούμε καλημερασπέρα!

Θωμάς Λιόλιος είπε...

Τώρα μάλιστα! Το πίνω το λικέρρρρρ!!!
Πάω στο επόμενο (ποστ είπαμε).