25 Οκτωβρίου, 2007


Το καραβάκι "Χάνομαι για σένα" με συντροφεύει στις πιο μαλακές στιγμές μου. Τις στιγμές που είμαι μόνος και κοιτάζω το άπειρο. Πλέει εκεί. Στο άπειρο. Σταθερή πλοήγηση, σε καιρούς φουρτούνας, σε νηνεμίες. Σε καιρούς που περισσεύει η νοσταλγία και ώρες που γεννιέται το όνειρο. Πλέει σταθερά, απο ανατολή προς δύση. Δεν το τιμονεύω εγώ. Αυτό με πάει.

Γύρισα απο το Θεαγένειο πρίν από λίγο, ύστερα απο μια μικρή επέμβαση. Μικρή αλλά ενοχλητική. Με παρηγόρησαν δύο πράγματα: το χιούμορ του Νίκου που μετέτρεψε όλον εκείνον τον προθάλαμο των ασθενών σε σκηνή θεάτρου και το νανούρισμα που τραγούδαγε ο Χρόνης Αηδονίδης στο cd player του αυτοκινήτου στην επιστροφή.



Έλα ύπνε πάρτο
σε μετάξι επάνω βάλτο
σιγά.
Κι απο μέλι γάλα
ναν του ονείρου του η σκάλα
πλατειά.
Βλεφαρό μου σκαλιστό
αχ τυχερό μου.
Μη χαράζεις άστρο της αυγής
μη μου τρομάζεις.


Τα όρια της θλίψης και της τρυφερότητας, σ'αυτό το νανούρισμα, είναι απείρως ελάχιστα. Τόσο που δεν ξέρω αν κλαίω από θλίψη ή απλόχερη τρυφερότητα. Δεν έχει σημασία. Σημασία έχει που βλέπω αυτήν την λεπτή μεβράνη και μπορώ να κινούμαι, μια απο δώ - μια απο κει.

Θα το ακούσουμε μαζί στο κονσέρτο που ετοιμάζω.

15 σχόλια:

Σωκράτης Ξένος είπε...

Φαίνεται πρώτος διαβάζω το κείμενό σου, Θωμά
Χέρι στον ώμο
Όλα θα πάνε μια χαρά

Καλό σου βράδυ

Θωμάς Λιόλιος είπε...

Σωκράτη,
Ευχαριστώ για τις ευχές σου. Όντως όλα πάνε μια χαρά. Είναι μια απο αυτές τις στροφές στη ζωή μας που σε κάνουν πιό σοφό στην οδήγηση.
Άλλωστε προέκυψε και απόφαση για κονσέρτο. Κι αυτό με κάνει να σηκώνω το βλέμμα ψηλά.

Ευχαριστώ και πάλι.

Ευη είπε...

Μονο τετοιες στιγμες, ως γεγονοτα- ευτυχως περαστικα, και τι καλα- μας προκαλουν να κανουμε την διαφορα στη ζωη μας και να αλλαξουμε επιπεδο κατανοησης της Υπαρξης.
Και, οπως λεει και ενας αγαπημενος ανθρωπος,και ολα θα πανε παρα πολυ καλα.
Φιλικοτατα
Ευη

Θωμάς Λιόλιος είπε...

Φαίνεται, Εύη, πως μεγάλωσα, ανεπίγνωστα, με τον στίχο του νανουναρίσματος: "κι απο μέλι-γάλα ναν του ονείρου του η σκάλα, πλατειά". Αλλιώς δεν εξηγείται ότι επιμένω να ανεβαίνω αυτή τη σκάλα.

Ευχαριστώ για την επίσκεψη στο βλογ.

skoinovatis είπε...

Θλίψη ή τρυφερότητα,όπως λες και συ: Δεν έχει σημασία.
Σημασία έχει να'σαι γερός.
Περαστικό φίλε να είναι.
Όλα θα πάνε καλά,θα δεις΄
κουράγιο, δύναμη, αγάπη
Φιλιά

Θωμάς Λιόλιος είπε...

Σκοινοβάτη καλημέρα!

Ισορροπίας το ανάγνωσμα. Σκοινοβάτης εσύ, λεπτοί διαχωρισμοί εγώ.

Ήδη πάνε καλά τα πράγματα.
Ευχαριστώ, θα τα πούμε κι απο κοντά.

Θωμάς Λιόλιος είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Antonios Liolios είπε...

Περαστικά ξάδελφε!

Οι καλύτερες στιγμές μας μας περιμένουν!

Σωκράτης Ξένος είπε...

Θωμά, πέρασα να σου πω μια καλησπέρα,φίλε!

Θωμάς Λιόλιος είπε...

Ξάδελφε όντως έγιναν περαστικά κάποια απο τα γεγονότα των τελευταίων ημερών. Κάποια άλλα επιμένουν να αφήνουν ουλές. Αλλά αρχίζω πια και ζώ μ'αυτές. Και μη σου πω ότι καμαρώνω και λίγο.

Σωκράτη, πέρασα απο το κονάκι σου. Έμαθα τα νέα σου απο τον συμπατριώτη μας. Αντιχαιρετώ.

paragontas είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από έναν διαχειριστή ιστολογίου.
Antonios Liolios είπε...

Αγαπητέ ξάδελφε

προτείνω moderation για τα σχόλια και διαγραφή όσων δεν σου αρέσουν.

Προσωπικά έχω βαρεθεί τους ανώνυμους που ανδρώνονται κρυμμένοι πίσω απ' το πληκτρολόγιο τους. Άσε που από το στυλ καταλαβαίνουμε και ποιοί είναι και αυτό τους κάνει ακόμα πιο θλιβερούς...

Antonios Liolios είπε...
Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.
Σωκράτης Ξένος είπε...

Χαίρομαι να με θεωρείς φίλο σου
Κάποια στιγμή θα ανεβάσω τη φωνή σου
στις "Σημύδες", ακόμα κι αν έχεις αντίρρηση

καλό βράδυ

Θωμάς Λιόλιος είπε...

Κι εγώ ελπίζω μια μέρα να βάλω φωνή στις λέξεις που χειρίζεσαι με τόση τέχνη.

Καλημέρα Σωκράτη.